Οι Έλληνες οινοπαραγωγοί κρατούν το ποτήρι μισογεμάτο

Της Χριστίνας Πυροβολάκη

Αθήνα- με την πρώτη ματιά, τα γεμάτα τραπέζια έξω από τα ελληνικά εστιατόρια μπορούν να σε κάνουν να αναρωτηθείς για την οικονομική κρίση, όμως με μια πιο προσεχτική ματιά θα διαπιστώσει κανείς πως οι πελάτες διαλέγουν να αφήσουν το καλό εμφιαλωμένο για άλλα φτηνά αλκοολούχα ποτά ώστε να γλιτώσουν κάποια χρήματα.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα σημαίνει ότι πολλοί Έλληνες δεν μπορούν

πλέον να αγοράσουν το αγαπημένο τους κρασί και έτσι τα τοπικά οινοποιεία που μέχρι τώρα πουλούσαν το 90% της παραγωγής τους στο εσωτερικό της χώρας, ψάχνουν τώρα στο εξωτερικό για μια αναγκαία αύξηση στις πωλήσεις τους.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως η ζήτηση των εστιατορίων έχει πέσει πολύ χαμηλά», δήλωσε ο Κωνσταντίνος Στεργίδης, ο διευθυντής της έκθεσης Οινόραμα, προσθέτοντας πως πολλά οινοποιεία πάλευαν για μήνες να μαζέψουν τα χρήματα τους από τους διανομείς.
«Η ύφεση ήρθε σε πολύ κακή στιγμή- ειδικά τώρα που βλέπουμε μια επανάσταση ποιότητας στα ελληνικά κρασιά μετά την τελευταία δεκαετία που προχωράει πέρα από την δημιουργία ρετσίνας», είπε ο Στεργίδης, αναφερόμενος στο φτηνό λευκό κρασί το οποίο κάποτε λανσαριζόταν σαν την μασκότ της βιομηχανίας.

Σήμερα, οι τέσσερις ποικιλίες- ναυαρχίδες της Ελλάδας είναι το Ασσύρτικο, από το ηφαιστειογενές νησί της Σαντορίνης, το Μοσχοφίλερο, από την Μαντινεία στην βορειοκεντρική Πελοπόννησο, το Αγιωργίτικο, το οποίο έχει ενσωματωθεί σε μύθους στην κοντινή περιοχή της Νεμέας και το Ξινόμαυρο της Νάουσας και του Αμυνταίου στην βορειοδυτική Ελλάδα.

Στο οινοποιείο La Tour Melas στην κεντρική Ελλάδα, ο ιδιοκτήτης Κύρος Μελάς έχει κανονίσει φέτος να εξάγει το 60% του μπουτίκ κόκκινου κρασιού του, ενός χαρμανιού από Merlot, Cabernet Franc και Petit Verdot.
« Η Ελλάδα επιτέλους αποβάλει την εικόνα και την ποιότητα της ρετσίνας και αυτό θα βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από την οικονομική κρίση», δήλωσε ο Μελάς, επιμένοντας ότι πολλά από τα μικρότερα κρασιά πολλών κτημάτων όπως το δικό του μπορούν να συγκριθούν με γαλλικά ή ιταλικά.
Ο Μελάς που εισάγει αμπέλια από την Γαλλία πολλές δεκαετίες αφού ο παππούς του αγόρασε γη δίπλα στο αρχαίο χωριό Εχίνο το 1962, δήλωσε πως η Ελλάδα θα βγει από την κρίση αυξάνοντας της εξαγωγές της σε αγροτικά προϊόντα υψηλής ποιότητας όπως το κρασί.
« Μικρά οινοποιεία τα οποία δεν έχουν πολλές ετικέτες θα καταφέρουν να εξέλθουν από την κρίση»

Οι Έλληνες παραγωγοί είναι ευλογημένοι με χρόνιες καλές καιρικές συνθήκες, με αποτέλεσμα μεγάλες αποδόσεις για αυτήν την μικρή μεσογειακή χώρα.
Η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου Και Οίνου δήλωσε πως η ελληνική παραγωγή θα φτάσει τα 3 εκατομμύρια εκατόλιτρα αυτό το χρόνο ενώ οι εξαγωγές αναμένεται να αυξηθούν κατά 10%.

« Οι οινοπαραγωγοί εξάγουν κυρίως στην Γερμανία, την Γαλλία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά αλλά ενδιαφέρονται και για την Κίνα και άλλες αναδυόμενες αγορές για την ανάπτυξη των πωλήσεων», δήλωσε η Μαρία Τριανταφύλλου, διευθύντρια του οργανισμού.
Οι Έλληνες παραγωγοί όμως αντιμετωπίζουν σκληρό ανταγωνισμό όχι μόνο από τον παλιό κόσμο, αλλά και νέους παραγωγούς από χώρες όπως η Χιλή, η Αυστραλία και η Νότιος Αφρική που είτε απολαμβάνουν χαμηλό εργατικό κόστος ή έχουν αναπτύξει μια πιο βιομηχανική προσέγγιση της παραγωγής κρασιού.

Ωστόσο ο ανταγωνισμός αυτός δεν απειλεί τον ελληνικό οινοπαραγωγικό γίγαντα Τσάνταλη, που έχει οινοποιεία στην Χαλκιδική, στο όρος Όλυμπος, στο όρος Άθως, στην Μακεδονία και την Θράκη.
Ιδρύθηκε το 1890 και πουλάει περισσότερη από τη μισή παραγωγή του στο εξωτερικό, ενώ το κρασί Kormilitsa Gold από το όρος Άθως έχει επιλεγεί ως το επίσημο κρασί του Κρεμλίνου.
Εκτός από τις εξαγωγές σε Ευρώπη, Ρωσία, Καναδά και Βραζιλία, ο Τσάνταλης έχει εδραιώσει και μια ισχυρή παρουσία στην Ασιατική αγορά, σκοπεύοντας να ανοίξει πάνω από 100 μαγαζιά στην Κίνα ως το τέλος του 2012, με στόχο να φτάσει τα 250 ως το τέλος του 2015 που θα πουλούν αποκλειστικά τις ετικέτες του.

«Η βιομηχανία του κρασιού έχει επηρεαστεί από την κρίση και πρέπει να υπάρχει στρατηγική εξαγωγών και όραμα για να καταφέρει κάποιος να επιβιώσει-όποιος δεν κατάφερε να το προβλέψει αυτό έχει μεγάλο πρόβλημα τώρα καθώς οι εγχώριες πωλήσεις έχουν πέσει», δήλωσε η διευθύντρια πωλήσεων του Τσάνταλη, Λίλυ Δημητρίου.
Πολλά μεσαίου αλλά και μεγάλου μεγέθους οινοποιεία, απογοητευμένα από την τωρινή ζήτηση για φτηνό χύμα κρασί επέλεξαν να μπουν ανταγωνιστικά και πάλι δημιουργώντας νέες πιο οικονομικές ετικέτες.

«Έχουμε ένα καινούργιο λευκό και κόκκινο από τον Μπουτάρη με την ετικέτα Σημείο Στίξης που πωλείται για λιγότερα από €6», δήλωσε ο Στεργίδης.
Ο Μπουτάρης που παράγει περισσότερες από 40 ετικέτες, συνήθως κοστολογεί κοντά στα €14.
Άλλοι παραγωγοί, όπως η οινοποιητική Μονεμβασίας στην νότιο Πελοπόννησο, απαιτούν από τα εστιατόρια να ρίξουν τις υπερβολικά υψηλές τιμές στις λίστες των κρασιών που διώχνουν τους πελάτες.
«Παρόλο που οι εξαγωγές μας αγγίζουν το 40% της παραγωγής μας, δεν θέλουμε να χάσουμε την ελληνική αγορά», δήλωσε η διευθύντρια πωλήσεων της Μονεμβασίας Έλλη Τσιμπίδη.
«Τα εστιατόρια συχνά ανεβάζουν την τιμή μιας φιάλης των €5 σε τουλάχιστον €12 και αυτό είναι λάθος- θέλουμε ο κόσμος να μπορεί να απολαύσει ένα καλό τοπικό κρασί με το γεύμα του», δήλωσε η Τσιμπίδη.

Μετάφραση Κική Παναγιώτου