Λημνιό Κίκκονες 2007

Η έκπληξή μας όταν ανοίχτηκε η φιάλη, μαζί με τον Άρη και τον Philipe, ήταν πέρα του αναμενομένου.Το ανοιχτό ρουμπινί χρώμα με τον ευρύ γκρενά μηνίσκο κάτι προδίκαζε. Η δαντελένια φινέτσα όμως που διαπέρασε τις μύτες μας, μας έκανε να κοιταχτούμε μεταξύ μας. Και όσο κοιταζόμασταν ,τόσο τα διακριτικά αλλά και διακριτά αρώματα raspberries, cranberries, αγριοφράουλων και κερασιών,μαζί με αιθέρια essance ροδοπετάλων και μενεξέ διείσδυαν ατενώς στα ρουθούνια μας. Γλυκά και ελαφρώς πικάντικα μπαχαρικά μαζί με αίσθηση γραφίτη αγκαλιάζαν ζεστά τα προαναφερθέντα εξυψώνοντας το σύνολο.

Ντελικάτο και στο στόμα, με τα σημαδια μιάς ζεστής χρονιάς να αποτυπώνονται στο γλυκό,ώριμο φρούτο και στις μελωμένες τανίνες. Θα ήθελα κάτι περισσότερο από την- επαρκώς υποστηρικτική όμως- οξύτητα, ενώ η εστίαση στα επιμέρους αρώματα όπως και η έντασή τους, υπολείπεται της μύτης , χωρίς να υπάρχει αισθητή διαφορά. Η ισορροπία παρόλα αυτά δεν πρέπει να λησμονηθεί , όπως και το γεγονός ότι εύκολα αφομειώνει τους 14% στο ελαφρώς άνω του μετρίου σώμα.

Γιά λίγο παρακάτω, η επίγευση δεν λογίζεται μακρά.

Ραγού κόκκορα με πάστα και κόκκινη σάλτσα,μοσχάρι με μελιτζάνες στο φούρνο. Καλύτερο μέχρι το 2018

Δοκίμασε ο Παύλος Γκέγκας