Ένα ακόμα βραβείο πρόσθεσε στη συλλογή της, η σπουδαία ταινία « Η Βάρδια του Πελεκάνου» η οποία καταγράφει την επίπονη προσπάθεια για τη διατήρηση του αμπελώνα της Σαντορίνης που είναι ο αρχαιότερος της Ευρώπης.  Η κινηματογραφικά άρτια, δουλειά της Λείας Μπίνζερ, απέσπασε για μια ακόμα φορά το θαυμασμό των ειδικών που της απένειμαν το Μεγάλο Βραβείο (Le Trophée Spécial du Grand Jury), στο 20ο  φεστιβάλ ταινιών Οίνου και Αμπέλου που πραγματοποιήθηκε στο  Καρκασόν (Carcassonne) της Γαλλίας. (Είναι πόλη της οινοπαραγωγού περιοχής Λαγκεντόκ με την οποία η Σαντορίνη έχει μακραίωνη οινική σχέση).

Το εξαιρετικό κινηματογραφικό ντοκουμέντο της ελληνο-δανέζας σκηνοθέτιδας (παραγωγή Νίκος Μάνεσης- μουσική Λάουρα Γκίνη- στίχοι τραγουδιών Λένα Κιτσοπούλου- τραγούδι Ειρήνη Τσιρακίδου), έχει ήδη αποσπάσει βραβεία στη Θεσσαλονίκη και τη Σλοβακία, έχει προβληθεί σε πολλά φεστιβάλ, ενώ υπήρξε και η εναρκτήρια ταινία στο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών του Λος Άντζελες. Επιλέχθηκε επίσης από το μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, όπου προβλήθηκε πολλές φορές τον περασμένο Δεκέμβριο. Η ταινία καταγράφει τη ζωή δύο σαντορινιών αμπελουργών (του γηραιού Χρήστου Δαμίγου και του νεώτερου Νίκου Πελεκάνου) που αγωνίζονται να επιβιώσουν κρατώντας την παράδοση της θηραϊκής αμπελουργίας.

ΟΥΔΕΙΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ

Θα περίμενε κανείς πως αυτή η θαυμάσια ταινία θα αποτελούσε το κύριο ατού του Δήμου Θήρας, για το αμφιλεγόμενο και εντελώς πρόχειρο «Έτος Γαστρονομίας» όπως ονόμασε το 2013 χωρίς να έχει κάνει καμία ουσιαστική προετοιμασία. Το αντίθετο έχει συμβεί!. Όπως ακριβώς και ο περίφημος «Θηραϊκός Όρθρος» των Σφήκα- Τορνέ, θεωρήθηκε κι αυτή ενοχλητική για την ειλικρίνειά της και αποσιωπήθηκε πλήρως.  Μοναδική φωτεινή εξαίρεση η Δημοτική Σύμβουλος ( επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Θήρας) κ. Μαρία Αργυρού που πρότεινε να προβληθεί- με πρωτοβουλία του Δήμου- για τους μαθητές των σχολείων, εισπράττοντας πάλι σιωπή. Έτσι, την ίδια ώρα που η Σαντορίνη, διαθέτει ένα λαμπρό κινηματογραφικό ντοκουμέντο – αντίστοιχο του «Θηραϊκού Όρθρου»- κάποιοι εφαρμόζουν μια παραλλαγή του φανταρίστικου ρητού που ισχύει στο Πολεμικό Ναυτικό: «Ότι κινείται το χαιρετάμε κι ότι είναι ακίνητο το βάφουμε». Μόνο που εδώ, ότι είναι ακίνητο του κολλάμε την ταμπέλα «Έτος Γαστρονομίας» και απλώς συνεχίζουμε τις χαιρετούρες σε ότι κινείται.

Από santonews