Ίζημα στο κρασί μας. Έχει χαλάσει;

Με τίποτα. Είναι σύνηθες να βρίσκουμε ιζήματα σε παλιά μπουκάλια κρασιού και είναι αβλαβές. Το ίζημα συσσωρεύεται φυσικά με την πάροδο του χρόνου όταν τα νεκρά κύτταρα ζύμης, οι φυσικές χρωστικές και οι τανίνες συνδέονται και πέφτουν από το υγρό εναιώρημα.

Μπορεί να συναντήσετε επίσης (αβλαβείς) τρυγικούς κρυστάλλους, οι οποίοι προσκολλιούνται συνήθως στο κάτω μέρος του φελλού ή στον πάτο της φιάλες, όταν ένα εμφιαλωμένο κρασί αποθηκεύεται σε χαμηλή θερμοκρασία.

Αυτά τα υπολείμματα ονομάζονται άλατα τρυγικού οξέος ή απλά τρυγικά και προέρχονται από το τρυγικό οξύ στα σταφύλια. Δεν έχουν όλα τα φρούτα τρυγικό οξύ και η παρουσία τους στα σταφύλια είναι αυτό που κάνει το κρασί να είναι καλύτερο από κάθε άλλο ποτό που γίνεται από φρούτα.

Το τρυγικό οξύ δεν διαλύεται στο αλκοόλ τόσο εύκολα όσο διαλύεται στο χυμό σταφυλιού. Οι διαφανείς κρύσταλλοι που σχηματίζονται είναι άοσμοι. Το τρυγικό οξύ κρυσταλλώνεται κάτω από τους 5ºC, με ένα μόριο ύδατος, μορφή που είναι ασταθής σε υψηλότερη θερμοκρασία, για αυτό συνήθως εμφανίζονται σε φιάλες που έχουν αποθηκευθεί σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες -και δεν έχουν περάσει σταθεροποίηση-.

Και στις δύο περιπτώσεις, το ίζημα θα είναι πιθανότατα δυσάρεστο και τραχύ στο στόμα σας, αλλά δεν είναι ανησυχητικό για την υγεία και δεν σημαίνει ότι το κρασί σας έχει χαλάσει.

Για να απολαύσετε καλύτερα ένα κρασί που έχει ίζημα, ξεκινήστε με το να το αφήσετε όρθιο λίγες μέρες πριν να το ανοίξετε, για να αφήσετε το ίζημα να καθίσει στο κάτω μέρος του μπουκαλιού. Στη συνέχεια, προσέξτε να μην ανακινήσετε το μπουκάλι ή να διαταράξετε το ίζημα καθώς το ανοίγετε και αφήστε μια μικρή ποσότητα κρασιού (και όλο αυτό το ίζημα) στο μπουκάλι όταν το σερβίρετε. Η μετάγγιση μπορεί επίσης να βοηθήσει και για ακόμα πιο δύσκολες περιπτώσεις μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα φίλτρο.