Οι αμπελώνες επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα του εδάφους σύμφωνα με ερευνητές

Οι βιολόγοι του Βρετανικού Πανεπιστημίου της Κολούμπια στο Okanagan( UBC), σκάβουν κάτω από τα αμπέλια για να δουν εάν η βιομηχανία σταφυλιών του Okanagan, επηρεάζει την ποιότητα του εδάφους.

Η Miranda Hart, αναπληρώτρια καθηγήτρια βιολογίας στην πανεπιστημιούπολη του Okanagan του UBC, με την συνάδελφο της στο διδακτορικό Taylor Holland  και τον ερευνητή του Υπουργείου Γεωργίας Καναδά, Pat Bowen, έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων τριών χρόνων, μελετώντας δείγματα εδάφους από περισσότερους από 15 αμπελώνες σε όλο το Okanagan.

Συγκεκριμένα, μελέτησαν τα εδάφη των αμπελώνων και των γειτονικών τους φυσικών ή ακαλλιέργητων οικοτόπων. Με δείγματα και από τις δύο περιοχές, οι επιστήμονες συνέκριναν τις βακτηριακές και μυκητιακές κοινότητες αυτών των οικοτόπων, ελπίζοντας να προσδιορίσουν τι συμβαίνει στο έδαφος κάτω από τα οινοπαραγωγικά σταφύλια. Καθόρισαν ότι υπήρχε μια σαφής διαφορά στις κοινότητες μεταξύ του φυσικού εδάφους και του εδάφους των αμπελώνων.

«Η βιοποικιλότητα του εδάφους είναι ένα σημαντικό κομμάτι του terroir, που είναι τα πάντα για έναν καλλιεργητή σταφυλιών, οπότε έχουν δικαιωματικά κάποιο συμφέρον από την διασφάλιση της διατήρησης της,” λέει η Hart “Αυτή η βασική μελέτη μας δείχνει ότι οι αναπτυσσόμενες περιοχές κρασιού της Κολούμπια διαφέρουν, ανάλογα με τους οργανισμούς που ζουν στο έδαφος. Το σύνολο των γεωργικών δραστηριοτήτων επηρεάζει το χώμα, κάποιες περισσότερο από άλλες.»  Αλλά για να δουν πώς το έδαφος αλλάζει, οι ερευνητές θέλησαν να συγκρίνουν τα δείγματα με τις φυσικές, ακαλλιέργητες εκτάσεις, παράλληλα με τις καλλιεργημένες περιοχές.

«Πρέπει να υπολογίσουμε τα μικρόβια στο χώμα», λέει η Hart. «Η βιοποικιλότητα των μικροβίων του εδάφους είναι απαραίτητη, επειδή από αυτά τρέφονται οι καλλιέργειες”.

Ενώ η Hart επισημαίνει ότι υπάρχει μια περιορισμένη κατανόηση του πώς οι γεωργικές πρακτικές μεταβάλλουν την βιοποικιλότητα του εδάφους, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως θα είναι το χώμα αν αφεθεί στη φυσική του κατάσταση, ώστε οι καλλιεργητές να γνωρίζουν πώς μπορεί να το μεταβάλλουν.

Τα δείγματα που εξετάστηκαν έδειξαν ότι οι κοινότητες βακτηρίων και μυκήτων, αντιδρούν διαφορετικά στους αμπελώνες: τα βακτήρια είχαν μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στους αμπελώνες, σε σύγκριση με τους μύκητες που είχαν μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στις ακαλλιέργητες περιοχές.

Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι πρακτικές της αμπελουργίας επηρεάζουν βασικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες που ελέγχουν τις κοινότητες των μικροοργανισμών του εδάφους και ενδεχομένως να επηρεάζουν την θρεπτική διαθεσιμότητα και άλλα οφέλη που παρέχονται από τις φυσικές κοινότητες του εδάφους, λέει η Holland. Τα μικρόβια είναι ένα σημαντικό μέρος του εδάφους για τους αμπελουργούς. Ό,τι συμβαίνει υπόγεια, μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του αμπελιού και των σταφυλιών και να υπονομεύσει τα καλά στοιχεία του κρασιού.

“Η βελτιωμένη γνώση του πώς οι επιλογές διαχείρισης επηρεάζουν τις μικροβιακές κοινότητες και τις επιρροές τους στην απόδοση των καλλιεργειών, θα ωφελήσει το σχεδιασμό αποτελεσματικών και βιώσιμων συστημάτων παραγωγής», προσθέτει η Holland. «Καθώς οδεύουμε προς τις πιο φυσικές μεθόδους, ελπίζουμε ότι μπορούμε να μειώσουμε αυτές τις διαφορές.”

Ο Bowen, ο οποίος εργάζεται στο ερευνητικό κέντρο Summerland, λέει ότι το να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στο έδαφος είναι ένα ζωτικό μέρος της γεωργίας για πολλούς λόγους. “Η μικροβιακή κοινότητα διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη σταθεροποίηση των οικοσυστημάτων των αμπελώνων, κάτι που μπορεί να μειώσει την ανάγκη για φυτοφάρμακα και άλλες εισροές πόρων”.

Πηγή:

Η παραπάνω θέση είναι αναδημοσίευση του υλικού που παρέχεται από το Πανεπιστήμιο British Columbia Okanagan.