Οινικές εξερευνήσεις στην Χριστουγεννιάτικη Αλσατία!

Στην Αλσατία έχεις τη σπάνια ευκαιρία να δοκιμάσεις κρασιά μιας μεγάλης παράδοσης, που εκφράζουν διαφορετικά αμπελοτόπια.

Κλασικές μονοποικιλιακές εμφιαλώσεις, αλλά και χαρμάνια (όχι και τόσο νέο φαινόμενο, παρά την πρόσφατη ταξινόμηση), σε περιμένουν να τα απολαύσεις. Λευκά κρασιά διαφόρων επιπέδων γλυκύτητας (ξηρά έως γλυκά) από Riesling, Gewurztraminer, Pinot Gris και Muscat, (οι ονομαζόμενες και 4 ευγενείς/nobles ποικιλίες), αφρώδη από τις ίδιες ποικιλίες αλλά και από Chardonnay, PinotBlanc και Pinot Noir και κόκκινα ξηρά από Pinot Noir.

Τα οινοποιεία στην Αλσατία διαθέτουν συνήθως μία τεράστια γκάμα ετικετών (10 έως 35), που μπορεί να φανεί ψαρωτικό στον επισκέπτη που έρχεται για πρώτη φορά, όμως στην πραγματικότητα δείχνει τον σεβασμό που έχουν οι ντόπιοι οινοποιοί για τον χαρακτήρα των κρασιών αυτών.

Τι έμαθα λοιπόν στην Αλσατία;

• Σχεδόν όλοι όσοι μετράνε έχουν στραφεί στη βιολογική καλλιέργεια και πολλοί στη βιοδυναμική. Η περιοχή διαθέτει ιδανικές κλιματικές συνθήκες, κρύο, ηλιοφάνεια και ξηρασία, που επιτρέπουν την καλλιέργεια αμπελιών χωρίς την χρήση «κακών» χημικών.
• Τα κρασιά είναι εδαφοκεντρικά, πράγμα που σημαίνει ότι χαλίκι, άμμος, ασβεστόλιθος, άργιλος, γρανίτης, ασβεστιούχα εδάφη, μάργα και ηφαιστειακά πετρώματα δίνουν μοναδικό χαρακτήρα στο τελικό αποτέλεσμα. Οι οινοποιοί το καταλαβαίνουν αυτό και το εκφράζουν εξαιρετικά.

• Το Pinot Gris δεν είναι ιταλικό (ξεχάστε το Pinot Grigio όταν επισκέπτεστε την Αλσατία, πληζ). Είναι γαλλικό, παιδί του Pinot Noir, εντάξει; Τα αρώματα και οι γεύσεις του Αλσατικού Pinot Gris θα ανατρέψουν όλο το οινικό σας σύμπαν. Η ποικιλία αυτή διαθέτει φρούτο, καπνό (αυτό που λένε ορυκτότητα και δεν έχει καμία σχέση με τη φωτιά), μπαχαρικά, λιπαρή υφή και απίστευτη φρεσκάδα στο στόμα. Ξηρό έως γλυκό, απλώς υπέροχο.

• Τα κρασιά είναι γαστρονομικά, πράγμα που σημαίνει ότι προορίζονται να απολαμβάνονται με φαγητό. Κάθε κρασί που δοκίμασα συνοδευόταν από πρόταση φαγητού από τον παραγωγό. Φυσικά μπορείς να τα πιεις και μόνα τους, αλλά τα αρώματα και οι γεύσεις τους ξεδιπλώνονται πλήρως όταν συνδυάζονται με φαγητό. Πίνουμε λοιπόν με μέτρο, με την συνοδεία της νόστιμης παραδοσιακής Αλσατικής κουζίνας.

• Η γλυκύτητα είναι σχετική έννοια. Όταν διαβάζεις στην ετικέτα (πλέον είναι νόμος και το γράφουνε, δεν χρειάζεται να το μαντέψεις όπως παλιά!)dry, off–dry, semi–sweet, sweet, χαμογελάς σαν χαζός, γιατί δεν νιώθεις πραγματικά τη ζάχαρη στο στόμα. Δεν είσαι αναίσθητος, απλώς η οξύτητα είναι τόσο υψηλή που τα ισορροπεί όλα. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να τρως κάτι ανάμεσα στις οινικές δοκιμές, για να ρυθμίζεις το pH του στόματος. Ο οδοντίατρός σου μπορεί να με ευχαριστήσει αργότερα.

• Οι άνθρωποι στην Αλσατία απολαμβάνουν το κρασί χωρίς ταμπού. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ανοίξεις ένα Crémant d’ Alsace (το αφρώδες κρασί της περιοχής) κάθε μέρα, όχι μόνο για γενέθλια ή την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Πίνουν κρασί σε cute, παραδοσιακά γυάλινα ποτήρια (μικρές φούσκες σε ψηλό πόδι) στα εστιατόρια, σε πλαστικά ή χάρτινα ποτήρια στο Marché de Noël (χριστουγεννιάτικα πανηγύρια) του χωριού ή της πόλης και κανείς δεν κρίνει, απλά περνάει καλά!

• Η αγάπη για την περιοχή και την ιστορία της είναι εμφανής παντού. Από τις πινακίδες που ενημερώνουν για πολεμικές μάχες, γεωλογικά φαινόμενα και ιστορικά μνημεία, μέχρι τα κάστρα, τους πύργους και τα τείχη των χωριών. Η Αλσατία έχει μία από τις πιο ταραγμένες ιστορίες, πηγαινοερχόμενη ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία. Γερμανικά ονόματα πόλεων, χωριών αλλά και ανθρώπων, γαλλική κουλτούρα και γλώσσα. Ακόμα και τα κρασιά της εκφράζουν αυτή τη δυαδικότητα: η σαξονική οπτική (έμφαση στην ποικιλία) και η λατινική οπτική (έμφαση στον τόπο, τα συγκεκριμένα αμπελοτεμάχια). Γερμανικό και Γαλλικό μαζί, το καλύτερο και από τους δύο κόσμους. Αυτή είναι η Αλσατία!

• Η φιλοξενία μετράει. Ακόμη και στην καυτή περίοδο των Χριστουγέννων, μπορείς να βρεις εξαιρετικά ξενοδοχεία, πανσιόν, μικρά πανδοχεία και σπίτια για διαμονή (εμείς μείναμε στο Le Zell στο Zellenberg, κυριολεκτικά μέσα στους αμπελώνες). Τα εστιατόρια είναι ζεστά και φιλόξενα, πολλοί μιλούν ξένες γλώσσες (είμαστε στη Γαλλία, τίποτα δεν είναι δεδομένο), το φαγητό είναι υπέροχο και value for money. Απόλαυσα ιδιαίτερα το μενού στο La Maison des Têtes στο Colmar. Δεν χάνεσαι στον δρόμο ποτέ, ακόμα κι αν το προπολεμικό 3G σου δοκιμάζει τα νεύρα, υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος να σου δώσει οδηγίες, έστω και στην νοηματική.

• Χαμόγελο και ευγένεια. Ναι, είναι Γαλλία, το έχω ήδη αναφέρει άπειρες φορές, αλλά αυτό που πραγματικά βίωσα ήταν φιλικότητα και προθυμία. Από τους οινοποιούς και κρασάδες, μέχρι τους μπακάληδες και τους εθελοντές με τα καπέλα πελαργού (το πουλί-σύμβολο της Αλσατίας), που βοηθούν αλλά και προσέχουν τους τουρίστες, πάντα με χαμόγελο.

Αλσατία, ήσουν μαγική.

Μέχρι την επόμενη φορά,

Σοφία-Ειρήνη Μελικίδου

Δείτε περισσότερα για την Αλσατία: Το κρασί της Αλσατίας (βίντεο)