Οινογνωσία για όλους: αυτά είναι τα εύκολα βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε

Πολλοί όταν ακούνε τη λέξη οινογνωσία φέρνουν στο μυαλό τους ένα αποπνικτικό δωμάτιο με  κουστουμαρισμένους σνομπ κριτικούς που ακολουθούν μια ακαταλαβίστικη ιεροτελεστία. Αλλά κανείς δεν ξεκίνησε να δοκιμάζει κρασί ως εμπειρογνώμονας. Μπορείτε να το κάνετε κι εσείς ακολουθώντας τα παρακάτω απλά βήματα.

ΒΗΜΑ 1. ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

Κρατάμε πάντα το ποτήρι από το πόδι του, για να μην ζεσταίνουμε με την παλάμη μας το κύπελλο του κρασιού, όπως επίσης να μην το λερώνουμε με πιθανόν ιδρωμένα ή λερωμένα χέρια.

ΒΗΜΑ 2: ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΣΑΣ

Τι βλέπετε; Κρατήστε ένα ποτήρι πάνω από μια λευκή επιφάνεια με κλίση 45°. Είναι βαθύ, έντονο, δύσκολο να το διαπεράσει το βλέμμα; Ή είναι διάφανο σαν γυαλί, εύκολο να το δεις;

ΒΗΜΑ 3: ΜΥΡΙΣΤΕ ΤΟ ΚΡΑΣΙ

Με την μύτη μπορούμε να αναγνωρίσουμε πολλές μυρωδιές. Μυρίστε τα πρώτα αρώματα που βγάζει το κρασί. Μετά στροβιλίστε το υγρό μέσα στο ποτήρι.  Μυρίστε ξανά.  Η μύτη σας δεν χρειάζεται να βουτάει στο κρασί σας, αλλά βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά κοντά ώστε να μπορείτε να εντοπίσετε σημαντικές λεπτομέρειες. Πρόκειται για τα αρώματα που βγάζει το κρασί όσο αναπνέει, τα οποία φυσικά είναι ενδείξεις (τις περισσότερες φορές) της γεύσης που θα έχει.

ΒΗΜΑ 4: ΠΙΕΙΤΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΓΟΥΛΙΑ

Δοκιμάστε να πιείτε μια γουλιά κρασί βάζοντας λίγο αέρα στο στόμα σας, ώστε να μπορείτε να αερίσετε το ίδιο το κρασί. Περιστρέψτε το γύρω από το στόμα σας για λίγο, έτσι ώστε τα διάφορα μέρη της γλώσσας  να έχουν χρόνο να εντοπίσουν τις γεύσεις του κρασιού (διαφορετικά μέρη της γλώσσας εντοπίζουν διαφορετικές γεύσεις). Μετά από μερικά δευτερόλεπτα σκέψης, μη διστάσετε να καταπιείτε- ή να το φτύσετε αν πρόκειται να δοκιμάσετε αρκετά κρασιά.

Σε κάθε ποτήρι, θα βρείτε:

Φρούτα

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν τη γεύση του φρούτου σε ένα κρασί. Πέρα από αυτό, μπορεί το κρασί να περιέχει νότες βοτάνων, λουλουδιών, γήινες, όπως η ρίζα ενός λαχανικού για παράδειγμα κ.α.  Ίσως να δοκιμάσετε και κάποια κρασιά που θα έχουν γεύσεις που μοιάζουν με αυτών του μύκητα ή του μανιταριού.

Οξύτητα

Το “Essential Winetasting” του Michael Schuster ορίζει το φάσμα οξύτητας του κρασιού από επίπεδο ως “δριμύ”. Εάν ένα κρασί δεν έχει πολύ οξύτητα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως “φτωχό”, όπως είναι η γεύση ενός φαγητού που χρειάζεται λεμόνι. Ένα φτωχό κρασί είναι σαν ένα κόκκινο μήλο που έχει επίπεδη γεύση και όχι έντονη (σε αντίθεση με το πράσινο μήλο).  Εάν το κρασί έχει μέτρια έως υψηλή οξύτητα, μπορεί να κάνει το στόμα σας “υγρό” και συχνά περιγράφεται ως “ζουμερό”. Πάρα πολύ οξύτητα μπορεί να σας κάνει να ξινίσετε  σαν να πιείτε ένα στυμμένο λεμόνι κάνοντας το σάλιο να τρέχει.

Σώμα

Η συμπύκνωση των φρούτων και το αλκοόλ δίνουν “βάρος” στο κρασί. Αν αισθάνεστε ότι ένα κρασί είναι “βαρύ”, συχνά έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Για να καταλάβετε συγκρίνετε το σώμα ενός κρασιού με αυτό του γάλακτος: Τα ελαφρά κρασιά μοιάζουν με το αποβουτυρωμένο γάλα τα μετρίου σώματος με πλήρες γάλα και τα πολύ γεμάτα κρασιά με κρέμα  γάλακτος.

Τανίνη, στυπτικότητα

Βρίσκονται κυρίως στα κόκκινα κρασιά. Η  τανίνη προέρχεται από την φλούδα και τους σπόρους των σταφυλιών. Στο στόμα, η τανίνη γίνεται αντιληπτή με το μούδιασμα των ούλων και του μπροστινού μέρους του στόματος κοντά στα χείλη. Η τανίνη είναι ένας από τους παράγοντες που συμβάλλουν στην υφή. Όπως και το σώμα, η υφή είναι πολύ σημαντική για την αίσθηση που αφήνει το κρασί.