Πως βαθμολογούμε ένα κρασί με βάση το 100 και το 20

ΠΜια βαθμολογία κρασιού είναι ο πιο γρήγορος και απλούστερος τρόπος για έναν κριτή οίνου να γνωστοποιήσει τη γνώμη του σχετικά με την ποιότητα ενός κρασιού. Συχνά η βαθμολογία συνοδεύεται με τις σημειώσεις γευσιγνωσίας και βοηθάει τους καταναλωτές και τους συλλέκτες να αποφασίσουν ποια κρασιά να αγοράσουν. Το wine score μπορεί να είναι ένα ισχυρό εργαλείο μάρκετινγκ.

Η κλίμακα των 100 βαθμών είναι η πιο κοινή μέθοδος βαθμολόγησης των οίνων. Ωστόσο, αρκετοί βασικοί κριτικοί χρησιμοποιούν κλίμακα των 20 βαθμών, και κάποιοι ακόμη χρησιμοποιούν κλίμακα των 5 βαθμών ή αστεριών.

Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΩΝ 100

Η κλίμακα βαθμολόγησης των 100 βαθμών έγινε δημοφιλής από το περιοδικό Wine Spectator και τον Robert Parker στο ενημερωτικό δελτίο του Wine Advocate. Η επίδραση ενός υψηλού βαθμού από οποιαδήποτε δημοσίευση είναι δύσκολο να υποτιμηθεί και μπορεί να αναδείξει ή να ρίξει στα τάρταρα μια μάρκα κρασιού.

Υπάρχουν πολλοί που αμφισβητούν την αξία της κλίμακας 100, συνήθως επειδή σχεδόν όλοι οι οίνοι που αξιολογούνται εμπίπτουν σε στενή ζώνη μεταξύ 85 και 100 μονάδων. Το σύστημα βασίζεται στο αμερικανικό σύστημα σήμανσης του αμερικάνικού high-school, οπότε η κλίμακα ξεκινά από το 50 (και όχι από το 0), γεγονός που οδήγησε σε περαιτέρω επικρίσεις. Παρόλα αυτά, η κλίμακα 100 χρησιμοποιείται από όλο και περισσότερους κριτικούς – ερασιτέχνες και επαγγελματίες.

Εξήγηση κλίμακας 100

95-100 à Classic: ένα μεγάλο κρασί

90-94 Εξαιρετικό: ένα κρασί ανώτερου χαρακτήρα και στυλ

85-89 Πολύ καλό: ένα κρασί ιδιαίτερου χαρακτήρα/ποιότητας

80-84 Καλό: ένα συμπαγές, καλοφτιαγμένο κρασί

75-79 Μέτριο: ένα κρασί που μπορεί να πίνεται αλλά έχει μικρές ατέλειες

50-74 à Δεν συνιστάται

ΚΛΙΜΑΚΑ 100

Η κλίμακα 100 χρησιμοποιείται από τους: Ρόμπερτ Πάρκερ (Wine Advocate), Wine Spectator, Vinous, Decanter Magazine, James Suckling, Jamie Goode, Jeff Leve, The Wine & Spirits Magazine.

ΚΛΙΜΑΚΑ 20

Η κλίμακα 20 βαθμών για τη βαθμολόγηση του κρασιού εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1959. Αναπτύχθηκε αποκλειστικά για την ακαδημαϊκή αξιολόγηση του κρασιού, από τον Dr Maynard Amerine από το πολύ σεβαστό τμήμα αμπελοκαλλιέργειας και οινολογίας του UC Davis. Σε αυτή την αρχική κλίμακα, οι βαθμοί αναφέρονται στο χρώμα, το άρωμα και τη γεύση, καθώς και σε περισσότερες τεχνικές ιδιότητες συμπεριλαμβανομένης της ισορροπίας των σακχάρων, της οξύτητας, των τανινών και της πτητικής οξύτητας. Ακόμη και σήμερα η κλίμακα 20 διατηρεί μια ελαφρώς τεχνική, παραδοσιακή αίσθηση. Ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της είναι η Jancis Robinson.

Εξήγηση κλίμακας 20

20 Πραγματικά εξαιρετικό

19 Πανέμορφο

18 Λίγο πιο πάνω από
Superior

17 Ανώτερο

16 Διακεκριμένο

15 à Μέσος όρος

14 à Πολύ βαρετό

13 Οριακά μη ισορροπημένο

12 Λανθασμένο ή μη ισορροπημένο

Οι χρήστες της κλίμακας 20 περιλαμβάνουν τους: Jancis Robinson, Bettane & Desseauve, Gault & Millau, La Revue du Vin de France, Vinum Magazine.

ΚΛΙΜΑΚΑ ΠΕΝΤΕ ΣΗΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΛΙΜΑΚΕΣ

Οι κλίμακες 5 σημείων χρησιμοποιούν συχνότερα αστέρια (ή άλλα σύμβολα) και βαθμούς. Για πολλά χρόνια το περιοδικό Decanter χρησιμοποιούσε βαθμολογίες 5 αστέρων, αλλά τις αντικατέστησε τον Ιούλιο του 2012 με διπλές βαθμολογίες 20 και 100 βαθμών. Ο John Platter χρησιμοποίησε ένα σύστημα 5 αστέρων στον Οδηγό του για το Νότιο Αφρικανικό Οίνο από την πρώτη έκδοση του 1980. Το ιταλικό περιοδικό κρασιού Gambero Rosso χρησιμοποιεί τα δικά του μοναδικά σύμβολα κρασιού (bicchiere) για να βαθμολογήσει το κρασί από ένα έως τρία. Άλλοι οδηγοί επισημαίνουν τα κρασιά υψηλής ποιότητας με έναν αστερίσκο (δύο για πραγματικά εξαιρετικά κρασιά).

Εξήγηση κλίμακας πέντε σημείων

5 Αστέρια Superlative. Classic

4 Αστέρια Εξαιρετικό

3 Αστέρια Καλό για καθημερινή κατανάλωση

2 Αστέρια Casual

1 Αστέρι πολύ συνηθισμένο